Optimisme, het beste verkoopargument

Deze week luisterde ik weer naar #bnr om Kees de Kort aan te horen over de economie. Inderdaad daadkracht en oplossend vermogen zijn kwaliteiten waaraan in bestuurlijke kringen een vreselijk gebrek is. Kees, je hebt ongetwijfeld gelijk. Maar ik luisterde naar de heer Bennink van Douwe Egberts (die nieuwe naam weiger ik te onthouden, sorry). En ik kreeg er weer zin in. Er zat optimisme in zijn stem. Optimisme over zijn merk, zijn marktbewerking. Hij had er ook zin in. Zin om van Douwe Egberts weer een Nederlands Wereld merk te maken.

Hij zei dat Douwe Egberts scherp zal zijn op kosten, dat de omzet onder druk staat, maar dat men de winstverwachtingen naar beneden bij stelt omdat de marketing en communicatie investeringen prioriteit hebben. Douwe Egberts moet haar mooie merkwaarde laten groeien en bloeien.

En dat in deze tijd, waarin de gemiddelde manager beloond word omdat hij goed kan snijden. Zo goed zelfs dat het ten koste gaat van prachtige merken. Dit zijn de managers die er over 2 jaar achter komen dat hun merk zo in waarde gedaald is en zo voorbijgestreefd is door sterkere nieuwkomers dat het ‘killen’ ervan alleen nog maar een optie is. En zie hier een self fulfilling profecy. Motto: Ik snij, ik snij, totdat ik er niets meer over is.

Mijnheer Bennink ik ben verkocht. Mag ik bij u stagelopen? Het moet toch heerlijk zijn om in zo’n optimistisch realisme te kunnen werken, te kunnen ondernemen. De balans te zoeken tussen snijden en groeien?

Mijnheer Jan, ik ben uw man!

John

 

Reageren


*